ถ้าโลกแตก....

posted on 23 Mar 2011 21:09 by oilliez
ถ้าโลกจะแตกจริงๆ ทุกคนคิดว่าไงค่ะ
 
 
ส่วนตัวหนู  คือหนูเป็นคนขรึมๆค่ะ ไม่ค่อยชอบโหวกเหวกโวยวาย หนูเรียบร้อย
 
 
 
 
 
อร๊ากกกกกกก หนูตอแหลนะคะข้างบนอ่ะ
 
เข้าเรื่อง หนูแค่อยากจะบอกว่าถ้าโลกแตก อาการหนูคงจะแบบนี้
.
.
.
.
.
.
.
 
 
ไม่โว้ยยยยยยยยย ไม่เจ๊งงงงงงงงงงงงงงงงง โลกไม่แตกใช่ไหม
ทำไมกุเกิดมาตอนนี้วะ แล้วทำไมกุยังไม่เคยทำเรื่องดีๆสักครั้งในชีวิตเลยอ่ะ
กุยังไม่ได้ไปเที่ยวรอบโลกกะแม่กุเลยยย กุยังไม่ได้ลดความอ้วน
กุยังไม่ได้เข้ามหาลัย กุเรียนหนักไปทำไม กุยังไม่ได้เลี้ยงแม่กุเลย
กุยังหาเงินไม่เป็นเลย กุอยากสร้างบ้านด้วยตัวเอง
กุยังไม่เคยมีแฟนเลย สักครั้งในชีวิต กุัยังไม่ผอมเลยนะ
กุยังอ่านหนังสือไม่หมดโลกเลย กุยังไม่ดังเลยนะ
กุอยากทำบุญเยอะๆ อ๊ากกกก มว๊ากกก ไม่อ๊าวววววววววววววว
 
 
.
.
.
.
.
.
 
 
หนูคงเป็นแบบนี้ค่ะทุกคน พอหนูลองนึกดูแล้วว่า หนูมีเหตุผลมากมายยยยย
และมีอะไรหลายอย่างสารพัดสารเพที่ยังไม่ได้ทำ หรือตั้งใจจะทำแต่ก็ขีั้้เกียจ
 
พอมาลองๆนึกดูแล้ว ถึงเวลาที่เราควรจริงๆจังกับชีวิตแล้วสิ O_O
แ่ต่ว่านะ ชีวิตถ้าจริงจังเกินไปมันก็ไม่มีสีสันเนอ ะมันก็จะเรียบๆขาวๆ จืดๆ
แต่ถ้าเราไร้สาระบ้าง บ้าบอบ้าง เพ้อบ้าง เพลียบ้าง มันก็เหมือนสีมาแต้มชีวิตเรา
จะเป็น แดง ดำ เขียว น้ำเงิน ม่วง ฟ้า ชมพู ส้ม เหลือง... สีที่ๆไม่ทำให้ดูจืด
ดูน่าสนใจ ในทางกลับกัน ถ้าเราเอาแต่ไร้สาระ ไอ้สีพวกนี้มันก็จะดูเลอเทอะ
แสบตา ไม่อยากมอง เห็นแล้วจะอ๊วก เวียนหัว ฯลฯ
 
แต่หนูก็สงสัยอีก งั้นหนูควรทำยังไงล่ะ ?
ไร้สาระก็ไม่ดี จริงจังก็ไม่ดี
 
เอาแบบที่เรามีความสุขไงเนอะ ทำสิ่งที่เราอยากทำด้วยใจสักที อย่าขี้เกียจ
จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลังว่า
 
"กุจะทำแต่ไม่ได้ทำสักที เสียดายหวะ กุยังไม่ได้ทำเลย แม่งงงงง"
 
 
สิ่งที่ทำให้หนูคิดอะไรได้แบบนี้คือ ญี่ปุ่น
 
ตัวแปรสำคัญที่หนูอยากพูดถึงค่ะ
 
มันทำให้หนูเห็นว่า อะไรมันจะเกิด มันต้องเกิดแน่ๆ
เราไม่มีเวลามาเสียใจแล้ว จะเหลือก็แต่การใช้ชีวิตให้คุ้มค่าทุกวันที่ได้มา
กว่าจะเกิดมาเป็นคนได้ สามารถทำอะไรได้อย่างเสรี ทำได้ทั้งดีและชั่วนี้
ถือว่าประเสริฐแล้วในชีวิต คิดได้ พูดได้ แม่งโคตรมหัศจรรย์จริงๆ

 
อยากให้ทุกคนช่วยเค้าเนอะ ก็เหมือนเวลาเราเป็นทุกข์ไม่สบายก็มีเพื่อนคอบปลอบใจ
เราบริจาค อาจไม่มาก มูลค่าไม่เยอะ แต่นั่นคือสินน้ำใจ ที่เพื่อนคนหนึ่งจะมีให้ได้
คือสิ่งที่เราพอจะทำได้ ช่วยกันหน่อยเนอะ
 
 
หนูสงสารญี่ปุ่นมากนะ ดูจากสภาพเมืองแล้ว การฟื้นฟูต้องกินเวลายาวนานแน่ๆ
ภาพแต่ละภาพที่หนูเห็นจากสื่อมันดูน่ากลัว  และน่าสะเทือนใจ มาก
 
 
 
แต่สิ่งที่หนูสังเกตุได้คือ
 
 
คนญี่ปุ่น ประเทศญี่ปุ่นมีวินัยและสติที่ดีมากๆ
 
เค้าเสียหายมากๆเลยนะ เค้าไม่มีอะไรกิน เค้าหิวไส้จะขาดเหมือนกัน
แต่เเค้าทำอะไรมันมีระบบระเบียบทุกอย่าง ไม่เอาเปรียบกัน
 
หนูทึ่งจริงๆนะ
 
 
อยากให้ชาวโลกเป็นแบบนี้เนอะ มีสติอยู่กับตัวตลอดเวลา แค่นี้ก็เลิศแล้วจริงๆ
 
 
 
 
 
 
หนูออกนอกเรื่องมาไกลมากจริงๆหวะ - - แค่อยากพูดไปเรื่อยๆอ่ะนะ
 
 
แต่ก็ยังอยากถามคนที่ผ่านมาเห็นบล๊อกนี้ แวะผ่านมาก ไม่เม้นตอบหนูก็ได้
แค่พูดกับตัวเอง ถามตัวเองดูว่า
 
 
 
 
ถ้าโลกแตก อยากทำอะไร รู้สึกยังไง ?
 
 
หนูอยากรู้แค่นี้แหละค่ะ
 
 
 
 
ปล.วันนี้มีสาระนะ คิดว่างั้น เอ่ออ.....
 
ปล.2  วันนี้อีอ้วนมีสาระว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยย
 
ปล3. แต่ข้างบนไร้สาระ - -